Vrede

Het woord is niet het ding. Het woord vrede is niet de vrede zelf. Net als het woord liefde niet liefde zelf is. Maar we zijn omringt met symbolen, zoals de Boeddha en de Christus. Ook zij herinneren je aan vrede en liefde. Maar het geloof in de Boeddha staat niet gelijk aan vrede zelf. Et cetera.
En je hoeft ook geen volgeling te worden om tot deze vrede te komen.
Vrede kan simpelweg door jou rechtstreeks gekend worden of niet. Vrede, vraagt passie.
Zoals je ook een berg beklimt als je dat echt wil. 
Als vrede niet jouw interesse heeft, niet tot jouw behoeften behoort, zul je dan wel haar dan ervaren? Tot haar doordringen?
Hoe sterk ook een Boeddha en een Christus ergens naar verwijzen, hoeveel je ook geleerd hebt mede dankzij hen, je hoort toch nog een stapje verder te gaan.

Papegaai

Sommige mensen denken dat verlichting ligt in het herhalen van woorden als: Je bent niemand, er is niemand, de wereld is een illusie, er is geen ervaring,… et cetera.
Boeddha sprak van geen zelf. Ramana Maharshi sprak van een zelf. Wie had gelijk?
Er zijn boeddhisten die heel veel gestudeerd hebben op zulke uitspraken van de Boeddha. Maar hebben ze het dan ook begrepen?
Dat geldt natuurlijk ook voor de vele prachtige volzinnen uit de wereld van de advaita.
Zelfkennis is nimmer tweede hands en altijd direct. Het is namelijk geen residu ergens van. Je kunt het namelijk niet herhalen. Woorden zijn daarom relatief. Het is belangrijk tussen de woorden door te kunnen lezen, van degene die schrijft.

Voornemens?

Misschien is jou voornemen dit komende jaar echt te stoppen ergens mee: misschien Facebook of roken. Hoeveel kans van slagen heeft zulk een voornemen dan?
Kans van slagen is klein als je handelt vanuit een zelfbeeld. Dat je een beeld over jezelf hebt. Hoe te zijn of niet te zijn.
Zonder zelfbeeld kijk je simpelweg naar je activiteiten op Facebook of het roken zelf. Zonder tegen jezelf te zeggen dat het OK is of niet OK is. Het antwoord ligt in het ervaren zelf. Niet ten opzichte van het ervaren. Ik en mijn ervaring van roken.
Vanuit een zelfbeeld willen we alleen maar controle hebben. Is controle waarheid? Is controle gevoeligheid voor wat is, zoals het is?
Kunnen we zonder ego/zelfbeeld gewaarzijn?
Kunnen we de mogelijke beperktheid van roken inzien los van alle vooroordelen?
In zien ligt dan actie.
Een zelfbeeld biedt straf of beloning in het vooruitzicht.
Gevoelig zijn voor wat is niet. De ontdekking van waarheid gaat niet om dit moment heen, daar waar jij bent. Waarheid wordt altijd hier en nu direct waargenomen. Zelfkennis is zonder zelfbeeld zijn.

Hulp?

​Verslaafd of niet?

Wat een ellende. Je bent verlicht en van je alcohol kan je maar niet afblijven, ondanks het feit dat je zegt tegen jezelf: Ik ben niet dit, ik ben niet dat.
Je zegt dat de wereld een illusie is maar iedere keer weer, sluipt de verslaving je leven binnen als een ongewenste gast.

Wil je hier eens over praten, over zelfkennis en verslaving, dan kan dat. www.verslaafdofniet.blog

Heeft mediteren zin?

Volgens mij heeft alles zin: zoals bruinbrood eten (voor meer vezels bijvoorbeeld).
Maar kun je bruinbrood zien als de Waarheid. Of iets wat tot de Waarheid zal leiden?
Het is een feit wie niet eet en drinkt spoedig zal sterven en zijn zoektocht hier op aarde daardoor eerder beëindigt zal zien. Dan leidt zelfs, op die manier, bruinbrood tot de Waarheid, niet waar?
En bij weinig eten kun je jezelfs geestelijk minder gaan voelen, gebrek aan bepaalde stoffen. …
Goed, we hadden het hierover: Heeft mediteren zin?
Heel veel heeft zin: ook goed bewegen op zijn tijd of dagelijks gewoon minstens een halfuurtje achtereen. Je kunt misschien beter vragen wat geen zin heeft? 😉
Maar waar komt meditatie toch vandaan, waarmee heeft het een link?
Naast bidden hier in het Westen, werd mediteren opeens populair. Het kwam hier binnen waaien volgens mij met het boeddhisme. En de leer van Boeddha is een verwijzing naar de – innerlijke – bevrijding van de mens. Ontwaking, verlichting.
Volgens mij kun je mediteren simpelweg vergelijken met een goede nachtrust. Waar je beslist niet zonder kan! Anders ga je er niet uitzien en voel je je beslist niet optimaal.
Maar leidt mediteren tot de Waarheid?
Als de Waarheid al reeds het geval is, en daar is waar jij bent. Waarom dan nog langer graven naar iets wat er al is?